Pause.
5Want, siet, die U bevechten,
Heer, sullen heel vergaen,
Verstroyt zijn noch bestaen,
Die wercken tegen rechten.
Maer Gy sult, Heer, vergrooten
Mijn hoorn, als eenhoorns; Gy
Hebt my ververscht, en my
Met oly overgoten.
6Gy sult my, Heer, verhoogen,
En, siet, mijn' ziel' sal sien,
En, die mijn'ziel' verspiên,
Aenschouwen en beoogen.
Mijn' ooren sullen 't hooren,
't Geen boosen aen sal gaen,
Die my gaen tegen-staen,
Niet doende na behooren.
7Dan sal tot wasdom komen,
Die recht is van gemoedt,
Gelijck de palm-boom doet,
En Libanonsche boomen.
Die in het huys des Heeren
Zijn in-gelijft, geplant,
Die sullen, door Godts handt,
In Sijnen hof vermeeren.
8In grijse oude dagen
Dan sullen sy noch vrucht
Voort-brengen met genucht,
En vet en groente dragen.
Op dat sy gaen verkonden,
Dat Godt is recht; mijn steen,
Mijn rotz is Hy; en geen
Onrecht in Hem bevonden.