ij Pause.
12En, die op mijn ziele micken,
Leggen stricken,
En de soeckers van mijn quaedt
Spreecken veel verderfs, en dencken
My te krenken,
Dencken listen tot verraedt.
13Als met doove, daer-en-tegen
Is 't gelegen
Met my; ick en hoore niet:
Als de stomme, die niet konden
Uyt haer' monden
Spreecken, ben ick om 't verdriet.
14Ick ben, als die met sijn'ooren
Niet kan hooren,
En als een, uyt welckers mondt
Men geen tegen-reden hoorde,
Die geen woorde'
Wederomme spreecken kond'.
15Want op U, Heer, wil ick bouwen,
En betrouwen,
En ick hoop' op U alleen.
Heere Godt, Gy sult verhooren,
En Uw' ooren
Neygen gaen tot mijn gebeên
16Want ick sprack; Laet t'geener tijden
Hen verblijden,
Om my, die my tegen-staen;
Als ick soude met mijn' voeten
Wanck'len moeten,
Quamen sy veel grooter aen.