Pause.
4Een schuyl-plaets zijt Gy, Heer, voor mijne leden;
Door angst behoedt Gy my; voor bangigheden.
Met 't vrolicke gesang omringt, verblijdt
Gy my, ô Heere, die my hebt bevrijdt.
Ick sal, ô menschen kindt, den weg u leeren,
Den welcken gy sult gaen; den weg des Heeren.
Gy sult getrouwe raedt uyt my verstaen.
Op u sal mijne sorg het ooge slaen.
5Weest niet gelijck een paerdt vol wrevelheden,
Of ezel, gantsch ontbloot van alle reden;
Wiens muyl' men met 't gebit en toomen maeckt
Een breydel, dat hy niet tot u genaeckt.
De goddeloose heeft veel smert en plagen,
Veel tegenspoets, veel ramps, veel' sware slagen:
Maer die op d'Heere sijn vertrouwen leydt,
Die sal omcingelt zijn van goedigheydt.
6Verblijdt u in den Heer, ô volck der vromen;
Laet van 't rechtveerdig volck vreugt zijn genomen.
Singt vrolick, weest verheugt, en weest verblijdt,
Gy alle die oprecht van herten zijt.