Pause.
7De Heer swoer de waerachtigheydt
Aen David, daer Hy niet van gaet;
Hy sprack, Uw's buycks-vrucht, en uw' zaedt
Sal Ick op uw's throons heerlickheydt
Gaen setten, en in uwen staet.
8Indien uw' soonen houden Mijn'
Getuygeniss'; werd' op de Wet,
Die Ick haer leeren sal, gelet,
Soo sullen oock haer' soonen zijn
Altijdt op uwen throon geset.
9Want Zion koos voor hem de Heer.
Hy koos 't ten woon-plaets', en Hy seydt,
Dat is Mijn' rust in eeuwigheydt;
Hier sal Ick woonen, soo 'k begeer',
'k Hebb' hier begeert' op aen-geleydt.
10'k Sal haer' kost zeeg'nen rijckelijck;
Haer' arme liên met broodt versaên;
Haer' Priesters sal Ick kleeden gaen
Met heyl; haer' vrienden sullen blijck
Van vreugt, door juychen, doen verstaen.
11Dan sal Ick maecken, datter spruyt'
Een hoorn voor David, Mijnen knecht;
Ick hebb' een' lampe toe-gerecht,
Voor Mijn' Gesalfde, die niet uyt
Sal gaen, dewijl' Ick 't hebb' gesegt.
12Ick sal sijn' vyandt, die hem haet,
En tegen sijn' kant is gekant,
Met schaemt' bekleeden, en met schandt;
Maer sijne kroon, sijn rijck, sijn staet,
Sal op hem bloeyen, door all' 't landt.