j. Pause.
4De Heer' is by my, met den geenen,
Die sijne hulp aen my beloont;
Daerom sal Godt my lust verleenen,
Aen 't sien van die my haet en hoont.
't Is beter, datmen op de Heere,
Dan datmen op de mensche bouwt:
't Is beter sich tot Godt te keere,
Dan datmen op een Prins vertrouwt.
5All d'Heyd'nen hadden my te same
Omringt, en hadden my beknelt;
Maer 't is in Godts des Heeren Name,
Dat ickse neder heb gevelt.
Sy hadden my omringt, ja, Heere,
Omringt met meerder, grooter macht.
't Is tot des Heeren Namen eere,
Dat ick haer onder heb gebracht.
6Als bijen, drongen my haer' speeren;
Sy zijn gebluscht, als doorne-brandt;
't Is in de Name Godts des Heeren,
Dat ick haer neêr-hieuw met mijn handt.
Gy, vyandt, stiet seer hardelijcken,
Dat ick bykans ter neder viel:
Maer Godt hielp my; en voor 't beswijcken
Bewaerde d'Heere mijne ziel.
7De Heer is sterckte mijner handen;
Hy is mijn Psalm in mijnen geest.
Ick sing Hem Psalmen door de Landen;
Want Hy is my tot heyl geweest.
Siet, in de tenten van den vroomen
Is een gejuych en heyls geluydt:
Godts Rechter-handt, op 't volck gekomen,
Recht krachtig wonder-daden uyt.