Psalm Lxxiij.
DE Heer is immers seecker goedt,
Godt Iacobs is 't, die 't goede doet
Dien, die van hert zijn reyn, den genen
Die onbeveynst de Godts-dienst meenen.
Maer mijne voet, terwijl ick tradt,
Was haest geweecken uyt het padt;
Mijn' treden waren my na-by
Geschoten ter verkeerder zy'.
2Want ick was nijdig op 't geslacht
Der dwasen, als ick over-dacht,
En merckte haer' voorspoedigheden,
En sag der goddeloosen vrede.
Want daer en is geen tegen-stoot,
Daer zijn geen banden tot haer doodt,
En hare kracht is altijdt frisch;
Vry zijn sy van beswarenis.
3Sy zijn in moeyte niet gestelt,
Als and're menschen; niet gequelt,
Men siet, als and're, haer niet jagen;
Men siet, als and're, haer niet plagen.
Daerom omringt haer hoovaerdy,
Gelijck als of 't een keten zy.
't Geweldt bedeckt daeromme haer,
Gelijck als of 't een kleeding waer.
4Haer' oogen zijn hoog op-geset,
En puylen uyt den kop, van vet.
d'Inbeeldingen des herts, 't gelooven,
Gaen sy in't quaedt te doen te boven.
De lieden smelten sy tot niet,
En spreecken boos'lick van verdriet,
En van verdrucking, en men hoort
Altijdt haer voeren 't hoogste woordt.