Pause.
5In Godt is all' mijn heyl en eer,
Mijn sterckt' en toevlucht is de Heer;
Wilt t'aller tijdt op Hem vertrouwen,
Gy volck, stort voor Sijn aengesicht,
Al 't geen u om het herte ligt;
Laet ons op Godt, ons' toevlucht, bouwen.
6't Is immers maer een ydelheydt,
't Geen in der menschen kind'ren leydt.
De groote lieden zijn maer logen.
Sy waren lichter altemael,
Dan d'ydelheydt, soo op de schael
Sy wierden tegen die gewogen.
7Vertrouwt op onderdrucking niet,
Noch op de roovery, en siet
Noch hebt geen steun op ydelheden.
Als u 't vermogen en uw' goedt
Komt wassen in een overvloedt,
Wilt daer uw' hert niet aen besteden.
8De groote Godt sprack eens een woordt,
Tot tweemael heb ick dit gehoort,
Dat Godt alleen kan sterckte toonen.
De goedigheydt is eeuwiglick
By U; Gy sult een yegelick
Vergelden na sijn werck, en loonen.