Skip to content
1656

Davids psalmen

Henrick Bruno

Psalm xxv. MYne ziel' singt tot U, Heere, Daer op mijn vertrouwen staet, Brengt my niet tot schaemt, oneere; Dat geen mensch lacch' om mijn quaedt. Die U wacht, gelijck 't betaemt, En die op Uw' Naem gaet bouwen, Heeft geen schaemt'; maer die heeft schaemt Die gaet t'onrecht buyten trouwen.

2Heer, wijst my doch Uwe wegen. Leert my Uwe paden gaen. Maeckt my doch daer toe genegen; En doet my die doch verstaen. Leydt my in Uw' waerheydts woordt. Leert my, Gy zijt mijns heyls Heere; Uw' hulp wacht ick t'aller oordt;

Die ick all' den dag begeere.

3Denckt aen Uw' barmhertigheden, En Uw' goedertierenheydt; Want die zijn van eeuwigheden Vrome lieden toegeseydt. Denckt niet op mijn jonckheydts sond'; Op mijn' weder-stribbelingen. Denckt op 't goedt, 't geen vaerdig stondt Dien, die Uwe lof wil singen.

4Godt de Heer is recht en goedig; Daerom wijst Hy 't rechte padt, Aen de sondaer, die ootmoedig Leet van sijne sonden had. Reed'lick sal de Heere zijn, En de vrome sal Hy leyden In Sijn recht; Sijn' leer, en Sijn

Weg sal Hy voor haer bereyden.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Davids psalmen · Henrick Bruno · Poetry Cove