Pause.
8Uw' gedacht'nis is, ô Godt,
Van geslachte tot geslacht',
Want Sijn volck richt Godts gebodt;
Hy sal zijn tot rouw gebracht
Over Sijne knechts, en goedt
Werden in 't vertoornt gemoedt.
9d'Afgoôn van het Heydens zaedt
Zijn maer silver ende goudt,
's Menschen handts-werck, 't welck' vergaet;
Aen haer is een mondt, maer houdt
Geene spraeck; haer oog en siet
In het allerminste niet.
10In haer oor is geen gehoor;
Oock haer ziele-loose mondt
Daer en gaet geen adem door.
Dat haer' maecker, en die stondt
Op haer hulp, op haer vertrouwt,
Hen gelijck werd', jong en oud'.
11Laet, huys Israëls, den Heer'
Van u wesen lof geseydt.
Huys Aärons, doet Hem eer;
Levi looft Sijn' heerlickheydt,
Gy, die Godt den Heere vreest,
Looft den Heer' in uwen geest.
12Hoogst gelooft, gepresen zy
Uyt Sijn Zion, Sijne Naem,
Godt de Heer' zy lof, en Hy
Zy aen allen aengenaem,
Die tot woon-plaets koos voor Hem
't Heylige Ierusalem.