Pause.
4Het heele Gileadtsche landt
Is gantsch in mijn besit en handt;
Al wat'er in Manasse leydt,
Dat hebb' ick in mijn' eygenheydt.
Mijn' sterckte, die gevonden werdt,
Is Ephraïm voor my in 't hert.
En Iuda is aen my gegeven,
Daer door ick wetten hebb' geschreven.
5Ick achte Moab niet, ô Heer,
Ick achte Moabs zaedt niet meer,
Dan yemandt sijne was-pot acht,
Daer in hy sich te wasschen bracht.
Ick sal op Edom straffe doen,
En werpen daer op mijne schoen;
Wilt, Palestina, met Uw' sangen,
En met uw' juychen my ontfangen.
6Wie sal hy zijn, die my geleydt,
Tot in een stadt van vastigheydt?
Wie sal, ô Heere, zijn de man,
Die my in Edom voeren kan?
Sult Gy 't niet zijn, zijt Gy het niet,
O Heere Godt, die ons verstiet,
Noch uyt en toogt met onse machten;
Noch gaeft aen onse legers krachten?
7O Heer, weest onse toeverlaet,
En helpt ons uyt benauwde staet;
Helpt Gy ons uyt de bangigheydt;
Want 's menschen heyl is ydelheydt.
Wy sullen zijn in Gode koen,
En in Hem kloecke daden doen,
En Hy sal haer, die ons bestreden,
Als weêr-partijders, gantsch vertreden.