ij. Pause.
12Opent uwen mondt,
En door Mijn' genaden
Sal Ick hem terstondt,
Tot Mijns Namen prijs,
Met gewenschte spijs
Vullen en versaden.
13Maer Mijn volck en heeft
My niet willen hooren.
't Heeft My weêr-gestreeft,
Ende Israël
Wilde niet soo wel,
Als 't wel soud' behooren.
14Dies hebb' Ick haer all'
Willen over-geven
In haer wel-geval;
Op dat yeder gaet
Na sijns herten raedt,
Na sijn drift mach leven.
15Och! had 't volck 't bevel
Van My willen hooren!
Och! had Israël
Doch de weg en wet,
Die Ick had geset,
Wandelend' verkooren!
16'k Hadd' in korten tijdt,
Alle haer' bestrijders
Dempend', haer bevrijdt.
'k Hadd' Mijn' rechter-handt,
Straf, en plaeg gekant
Tegen haer' partijders.
17Daer van Godt gehaet
Is geweest, die souden
Met geveynst gelaet
Neêr-geknielt zijn, maer
Eeuwiglick had haer
Tijdt 't geluck behouden.
18Tarw in overvloedt
Had Ick haer gegeven;
Ick had haer gevoedt,
Ia had haer versaedt,
Met de honich-raet,
Uyt de rotz gedreven.