K. Iod. X.
37UW' handen hebben my gemaeckt, bereydt.
Maeckt my verstandig om Uw' Wet te leeren,
En Uw' geboden, die Gy hebt geseydt,
Al die Uvreest, sal sich tot mijn-waerts keeren,
En zijn verblijdt, om dat ick hebb' gewacht,
Gehoopt hebb' op Uw' woordt, ô Heer der heeren.
38Ick weet dat Uw' gericht, ô Heer, betracht
Niet dan gerechtigheydt; dat Gy uyt trouwe
My hebt verdruckt, en in 't verdriet gebracht.
Geeft, dat ick op Uw' gunst en goedtheydt bouwe,
Als op een vasten troost, na 't geen Uw' knecht,
Is toegesegt; wilt dat my niet onthouwe.
39Laet Uw' barmhertigheên zijn aengelegt,
En komen over my; soo sal ick leven;
Want all' mijn' lust is in Uw' Wet en Recht.
Laet trotse mannen zijn tot schaemt gedreven,
Die my neêr-stieten met haer logen; maer,
Heer, ick betracht 't gebodt, van U gegeven.
40Laet, die U vreesen, Heer, haer al te gaer
By my vervoegen, en tot my haer keeren,
Die Uw' getuygeniss' is openbaer.
Tot Uw' insettingen en Uwe leeren.
Laet daer toe zijn mijn hert geheel oprecht;
Op dat ick niet beschaemt zy vol on-eeren.