Pause.
7Maeckt haer met Princen te gelijck,
Als Orebs en als Zeëbs rijck,
Als Zebah, Zalmuna geschiede,
Die seyden; Laet ons erflick rooven,
Innemen Godes schoone hoven,
En die besitten voor ons-liede'.
8O Heere Godt, ach maeckt doch haer,
Gelijck een wervel, wanckelbaer,
Gelijck als stopp'len voor de winden;
Gelijck de vyeren 't woudt verbranden:
En vlammen, die 't gebergt' aenranden,
Aensteeckende, het all' verslinden.
9Vervolgt haer soo, ô Godt, en Heer,
Met Uw' geweldig schrick'lick weêr;
Wilt haer met draey-windt schrick aenjagen,
Maeckt 't aengesicht haer vol van schande,
Op dat, ô Heer, in all' den lande
Sy soecken na Uw' Naem, en vragen.
10Beschaemt, verschrickt haer, maeckt haer roodt
Van schaemt', tot in der eeuwen doodt:
Op dat sy weten en belijden
Dat Gy alleen met Uw's Naems eere
Zijt over all' de aerd' de Heere,
De Allerhoogste t'allen tijden.