Pause.
6Gy hadt den mensche laten rijden,
Op onse hooft en hals en leên:
Wy leden vyer en water-tijden,
En kruys, daer van geen uytkomst scheen.
Maer Gy hebt ons gevoert, ô Heere,
Gy brengt ons vol ververschen aen;
Ick sal brandt-offer, t'Uwer eere,
In Uwen Tempel brengen gaen.
7Ick sal beloften U betalen,
Die van mijn' lippen zijn gedaen,
Die, als my bang was, in mijn' qualen,
Uyt mijnen monde zijn gegaen.
Brandt-offer, merg-beests offerhanden,
Met rammen-roock-werck op d'altaer,
Sal ick U offeren, en branden
De runderen en bocken daer.
8Komt, hoort doch toe, die Godt wilt vreesen,
Terwijl ick sal vertellen gaen,
Wat goedts Hy heeft aen my bewesen,
En aen mijn ziele heeft gedaen.
Ick riep tot Hem met mondts gebeden,
En Hy heeft mijn geroep verhoort,
En Sijn' verhooging wierdt beleden
Door mijnes ziels en tongen woordt.
9Had ick op ongerechtigheden
Met 't hert gesien, of oyt gedacht,
De Heere hadde mijn' gebeden
Geensins gehoort, of oyt geacht.
Maer, seecker, Godt heeft op mijn smeecken,
Op mijn' gebeden-stemm' gelet.
Godt heeft gehoort, en niet versteecken
't Genadig oor voor mijn gebedt.
10Gelooft zy Godt, die mijn' gebeden
Van Sijne ooren niet verstiet:
Die met Sijn' goedertierenheden
En gunstigheydt my noyt verliet.