Pause.
4Beschaemt, vol schand', bespot
Zy al die is van Godt
Tot beelden-dienst gevloden,
En roemt op valsche Goden.
Gy Goden, wie gy zijt,
Buygt u voor Hem altijdt;
't Volck, 't welck Hem toebehoort,
En Zion heeft gehoort,
En 't heeft sich seer verblijdt.
5In Iuda had die vreugt
Haer' dochteren verheugt,
Om 't oordeel van Uw' eere,
En Uw' gericht, ô Heere.
Want Gy zijt hoogst-vermaert,
Heer, over al de aerd';
Seer hoog is Uwen throon,
Verr' boven alle Goôn
Verheven ende waerdt.
6Gy die den Heer bemint,
En hert'lick hebt besint,
Wilt alle boosheydt haten,
En alle 't quade laten.
Want Hy bewaert in noodt
All' Sijnen gunst-genoot;
Uyt der godloosen macht
Redt Hy haer door Sijn' kracht,
Uyt handen van de doodt.
7Nu is gezaeyt het licht
Voor vromer aengesicht,
En vrolickheydt na smerten,
Voor 't volck, oprecht van herten.
Gy, die rechtveerdig zijt,
En u in Godt verblijdt,
Spreeckt ter gedachtenis
Der heyligheydt, die is
In Gode, lof altijdt.