X. Schin. Xxj.
81DE Vorsten hebben met verbolgenheydt
My redenloos vervolgt; ick vreesde, Heere,
Niet haer, maer voor het woordt door U geseydt.
Ick ben verheugt om Uw' beloftens eere,
Om Uw' toesegging, Heer; als waer ick een
Die grooten buyt vindt, en soo weder-keere.
82Ick haet' de valscheydt, en ick hebb' daer geen
Lust aen, maer grouwel van een groot afgrijsen,
Doch minn' Uw' Wet en Uw' rechtvaerdigheên.
Ick loov' Uw' grooten Naem; ick gase prijsen,
Heer, seven-mael des daegs; van wegen 't recht,
't Geen Uw' gerechtigheydt ons aen komt wijsen.
83Die Uw's Wets minnaers zijn, gelijck Uw' knecht,
Die hebben in haer' ziel' een groote vrede;
Geen' aenstoot hebben sy; die haer bevecht.
O Heer, ick hope op Uw' goedighede,
Van my werdt na Uw' heyl en troost gewacht,
En Uw' geboden, Heer, die doe ick mede.
84Mijn ziele onderhoudt, mijn hert betracht
All' Uw' getuygeniss', en Uw' begeeren,
En ick hebb' dat seer lief, en houd' in acht.
Ick onderhoud' Uw' Wet, ô Heer, in eeren,
En Uw' getuygeniss'; want voor U staet
Doch open all' mijn' weg en mijn verkeeren.