iij. Pause.
12Aen wonder-daden in 't geslacht
En 't landt van Cham, is niet gedacht.
Noch oock aen all' de vreeslickheden,
Die aen de schelf-zee zijn geschiedt.
Dies sprack Hy, dat Hy haer vertreden,
En haer verdelgen soud' tot niet.
13Maer Moses, Sijn' verkoren knecht,
Heeft in de scheure sich gelegt,
En stondt voor 't aengesicht des Heeren,
Om Sijner grimmigheden kracht
Te stutten, en van hen te keeren,
Dat Hy haer geen verderf en bracht.
14Sy hebben oock daer by versmaedt
't Gewenschte landt van Godts genaed':
Noch sy geloofden Sijne woorden;
Maer murmureerden in haer tent;
En na de stemm' des Heeren hoorden
Sy niet; maer 't oor was afgewendt.
15Dies hief Hy tegen hen Sijn' handt,
En swoer, dat sy in 't woeste landt
Ter neder souden zijn geslagen,
En Hy haer zaedt in 't Heyden-rijck
Soud' neder-vellen en haer jagen,
En haer verstroyen eeuwiglijck.