vj. Pause.
26In het Egypten-landt sloeg Sijne toren
Al 't gene dat daer in was 't eerst-geboren',
De eerstelingen en 't begin der krachten,
In tenten Chams ging Hy ter neder slachten.
Als schapen heeft de Heer Sijn volck geweydt,
En in woestijnen, als een kudd', geleydt.
27Ia seecker leydde Hy haer buyten schromen;
Haer vyandt was in zee doch omgekomen;
En Hy heeft haer gebracht tot aen de steden,
En palen van Sijns landts geheyligtheden,
En tot aen desen berg, die Hy haer geeft,
En die Sijn' rechter-handt verkregen heeft.
28En heeft het Heydens zaedt voor haer verdreven,
En heeft het snoer haers erfs aen haer gegeven.
En Israel deed' Hy haer tent bewoonen.
Maer sy versochten, met een bitter hoonen,
Den allerhoogsten Godt; 't getuygenis
En hielden sy niet, 't welck Sijn voor-schrift is.
29En, als haer' vaders, zijn sy afgeweecken,
En handelden met seer trouwloose treecken.
Als bogen des bedrogs zijn sy bevonden,
En sy vertoornden Godt door hoogtens sonden,
En sy verweckten Hem tot yv'righeydt,
Door hare beelden, van haer toebereydt.