ij. Pause.
7De Heere Godt siet uyt den hemel,
All' wat op aerden sich bevindt,
En aenschouwt alle het gewemel,
't Gewoel van yeder menschen-kindt.
Hy siet na beneden
Uyt de vastigheden,
Daer Sijn' wooning staet.
All' wat woont op aerde,
All' wat mensche baerde,
Slaet Sijn ooge gaed'.
8Haer aller herten vormt de Heere.
De Heer, de groote Godt alleen
Leydt haer, en wendt haer na begeere'.
Hy let op alles wat sy deên.
Koningen bewaren
Geene groote scharen;
Geene heyren-macht.
Geen heldt sal in 't strijden
Redden en bevrijden
Sijne groote macht.
9Het peerdt feylt tot het overwinnen;
't Bedriegt sijn meester in de noodt.
Het brengt hem niet behouden binnen,
Noch vrijdt, door sterckte, van de doodt.
Siet, des Heeren oogen
Zijn met hem bewoogen,
Die het leven leydt
In Sijn dienst en vreesen;
En diens hoop sal wesen
Op Godts goedigheydt.