j. Pause.
5De Heer' gedenckt aen Sijne eeden
Van Sijn verbondt in eeuwigheden,
En aen het woordt, en aen Sijn' wet,
Door duysent stemmen in-geset.
Hy is 't, die nimmermeer versaeckt
't Verbondt met Abraham gemaeckt.
6Sijn' eedt aen Isaäc gesworen,
Heeft Sijn' geheug'nis niet verloren;
Die Hy oock ingestelt heeft aen
't Zaedt Iacobs, om altijdt te staen;
En heeft aen Israël geseydt,
Tot een verbondt der eeuwigheydt.
7Godt seyde; Siet Ick sal u geven
't Landt Canaän, om daer te leven,
Dit sal u wesen in 't geheel
Het snoer van uwer erven-deel,
Als sy seer weynig in getael',
Ia vreemde waren altemael.
8Sy wandelden daer met malkand're
Van volck tot volck, van 't rijck tot 't and're,
Godt was 't, die niemandt toe en liet
Haer t'onder-drucken door verdriet,
Hy was het, die de Vorsten straf,
Om harent wille straffend' gaf.