Skip to content
1656

Davids psalmen

Henrick Bruno

Pause. 7Heer, Heer, die my mijn macht verstreckte, Die waert mijn heyl in alle ding; Gy waert het die mijn hooft bedeckte, Ten dage van de wapening'.

8Geeft, Heer, den will' niet aen den boosen, En vordert sijn quaedt opset niet; Sy souden, Heer, haer' goddeloosen Kop heffen over mijn verdriet.

9Aengaende 't hooft van die my drongen, Daer van ick dus omcingelt werdt, Den overlast van hare tongen Die overdecke haer met smert.

10Vyer-koolen moeten op haer vallen; Godt doese vallen in de vlam;

In diepe kuylen; geen van allen Zy, die weêr opstondt, of ontquam.

11Een mensche van der quader tongen, Sal niet op aerd' bevestigt staen; Een boos man des geweldts, gedrongen, Gejaegt, verdreven, sal vergaen.

12'k Weet' dat de Heer, de rechte saecken Van die elendig is, beslecht; Dat Hy 't uytvoeren sal, en 't maecken, Met die noodtdruftig zijn, te recht.

13Gewisselick Uw' Naem sal prijsen All' die sijn' voet na 't rechte richt, d'Oprechte sult Gy hulp' bewijsen; Sy blijven voor Uw' aengesicht.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Davids psalmen · Henrick Bruno · Poetry Cove