Skip to content
1656

Davids psalmen

Henrick Bruno

Pause. 7Verhoort, ô Heer, my haestelijcken; Mijn' geest verflauwt, en gaet beswijcken; Verbergt van my niet 't aengesicht; Want anders soud' ick dien gelijcken, Die in de kuyle daelt en ligt.

8Doet in de morgen-stondt my hooren, Uw' goedigheydt, gaen in mijn' ooren;

Ick steun' op U, maeckt my bekent Den weg, die 'k gaen moet na behooren, Want 'k hebb' mijn' ziel' tot U gewendt.

9O Godt, ô Opper-heer der heeren, Wilt boose macht doch van my weeren, Redt my van vyandts nett' en strick, Want by Uw' wieck en by Uw' veeren, By Uwe schaduw' daer schuyl' ick.

10Leert, Heer, my doen Uw' wel-behagen; Leert my na Uwe will' my dragen; Want Gy zijt, dien ick dien', mijn Godt; Uw' goede Geest breng' mijne dagen In 't vlack en effen landts genot.

11O Heere, maeckt in my doch leven, Die aen de doodt schier ben gegeven; Om Uwes Naems will' voert en leydt

Mijn' ziel' uyt angst haer toe-gedreven, O Heer, om Uw' gerechtigheydt.

12Roept, Heer, doch uyt, die my bestreden, Om Uwe goedertierenheden, Brengt om, all' wat mijn' ziel' bevecht, All' die benauwtheydt aen my deden; Want ick ben, Heer, Uw' trouwe knecht.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Davids psalmen · Henrick Bruno · Poetry Cove