V. Resch. Xx.
77HEer, siet op mijn' ellend' barmhertiglijck,
En helpt my uyt den druck; want Uw' geboden,
Uw' Wet vergat ick noyt hardtneckiglijck.
Twist mijne twist-saeck doch; lost my uyt nooden,
Na Uw' toesegging, Heer; geeft dat mijn ziel'
Herleeft, als opgestaen, uyt 't graf der dooden.
78Het heyl is verr' van die in boosheydt viel,
Het heyl is verr' van 't volck der godtloosheden.
Sy toonen aen Uw' Wet, ô Heer, de hiel;
O Heere, veel zijn Uw' barmhertigheden.
Maeckt my doch levendig, my, Uwen knecht,
Heer, na Uw' gunst, na Uw' rechtvaerdigheden.
79Het volck, 't welk my vervolgt, verdruckt, bevecht,
En mijn' party, zijn veel; van Uw' beveelen
Wijck' ick nochtans niet, maer houd' die oprecht.
Ick hebb' gesien, die, Heer, in allen deelen
Trouw'loos'lick handelden, en mijn verdriet
Was, dat ick sag Uw' woordt haer oor verveelen.
80Siet aen, dat ick Uw' Wet lief hebbe, siet,
O Heer, dit aen, en wilt dit levend' maecken,
Na Uwe goedigheydt, vernielt my niet.
't Begin van 't woord, het welck' Uw' lippen spraken,
Is waerheydt, en in all' der eeuwigheydt
All' 't recht van Uw' gerechtigheydt der saecken.