ij. Pause.
8Doch 't volck vergat van stonden aen,
Sijn' wercken, die Hy had gedaen:
Sy wilden na Sijn' raedt niet wachten;
Maer kregen lust in de woestijn,
En sy versochten of Godts krachten
Genoeg tot vleesch te geven zijn.
9Doe gaf Hy hen haer's herten lust,
Dat haer' begeerte werdt geblust,
Maer deed' haer magerlick verteeren.
Sy gingen Moses nijdig aen;
Aäron, d'heyligen des Heeren
Ging 't volck in 't leger weder-staen.
10d'Aerd' deed' haer onder Dathan op,
En deckt' Abirams scharen kop.
't Vyer brandde midden in haer scharen.
Een vlam stack 't godd'loos volck aen brandt;
Sy maeckten 't kalf by Horeb; haren
Knie bogen sy voor 't beeldt van schandt.
11En sy veranderden haer' eer':
Sy gaven 't aensicht aen de heer
Eens ossen, die het gras gaet eten;
Haers Godes en haers Heylandts handt
En daden hebben sy vergeten,
Die Hy deed' in Egypten-landt.