Pause. 4Oock sal mijn hooft nu zijn verhoogt, verheven, Verr' boven haters van mijn' staet en eer. In Sijne tent sal ick klanck-offer geven: Psalm-singen, singen sal ick Godt de Heer. Wanneer ick, Heere, roep' en bidd', verhoort, En neem doch mijne stemm' genadig aen, En antwoordt op mijn' klacht; laet my verstaen, Dat Gy barmhertiglick hoort na mijn woordt.
5Ick hoor' U in mijn hert, ô Heere, spreecken; Gaet henen; gaet en soeckt Mijn aengesicht.
Ick soeck' Uw' aengesicht; noch ben geweecken, O Heere, van den weg van Uw' gericht. Keert my in Uwen toorn niet af, mijn Godt; Verbergt Uw' aensicht niet, ô Heer, voor my, Gy waert mijn hulp' altoos; aen mijne zy. O Godt mijns heyls, verlaet my niet tot spot.
6Mijn' ouders laten my alleene blyven; Maer in mij ouders plaets is Godt de Heer; De Heere sal Sijn knecht met hulpe stijven; Hy neemt Sich mijner aen, en mijner eer. Leert, Heere, my Uw' weg, de rechte baen, Om mijn' verspieders will'; geeft mijn' party Mijn ziel' niet; tegen my is op-gestaen Die valsch getuygt, en wrevel blaest op my.
7En hadd' ick niet gewilt heel vast gelooven, Dat ick des Heeren goedt soud' sien, en staen
In 't landt der levenden, en stijgen boven All' mijne vyantschap, ick was vergaen. Denckt dan, dat gy op Godts verstercking wacht. Hebt goede moedt: zijt sterck; Godt sal uw' hert Verstercken met Sijn' hulp, en Sijne kracht. Ia wacht, tot dat van Godt u hulp gewerdt.
Cookies on Poetry Cove