Psalm xlix. HOort, all' gy volcken, dit, slaet hier op acht, Die aerdts-bewooners zijt, van elck gslacht; Soo wel die slecht zijt, als aensienelijck: Neemt dit ter oor', 't zy gy zijt arm of rijck. 't Sal enckel wijsheydt zijn, al 't geen' ick seg; 't Sal vol verstandt zijn, 't geen' ick overleg; Ick sal mijn' ooren aen een spreuck besteden, En op'nen op de harp verborgen' reden.
2Wat soud' ick zijn in vrees', en sonder moedt, In dagen van het quaed' en tegenspoedt, Als 't ongerechtig volck my op de hiel Vervolgt, en my omringt, en mijne ziel? Die haer vertrouwen op haer goedt en geldt, En hebben op haer' schat haer' roem gestelt, Behielden noyt nochtans haer broeders leven.
Hy sal het soen-geldt Godt niet kunnen geven.
3Want die verlossing is te kostelick, En is in eeuwigheydt onmogelick; Dat hy oock leven soud' voortaen altijdt, En geen' verderving sien, van 't graf bevrijdt. Want hy siet daeg'licks, dat de wijse sterft, En d'onbeschofte dwaes' het leven derft, En dat het groote goedt gantsch niet kan baten, Maer datmen alles moet een ander laten.
4Haer binnenst' dencken is, dat eeuwigheydt In hare wooningen en huysen leydt, Bestaende van geslacht' tot in geslacht. Sy willen dat haer' naem zy groot geacht. Nochtans, de mensche die in waerden is, Heeft hier geen herberg, noch verblijffenis: Hy werdt, gelijck een beest, berooft van reden,
Geheelick uytgeroeyt, en afgesneden.
Cookies on Poetry Cove