WEl hem die tegen een ellendig man
Sich wijss'lick dragen kan;
Dewijl' de Heere hem bevrijden sal,
Ter tijdt van ongeval.
By 't leven sal hy zijn van Godt bewaert,
Gezegent op der aerd'.
Godt sal oock, na de will' des boosen, niet
Hem geven in 't verdriet.
2Op 'tsieck-bedd', op de koets' van smert en pijn,
Sal Godt sijn steunsel zijn.
In sijne kranckheydt, Heer, maeckt Gy terstondt
Hem wederom gesondt.
Ick sprack, wanneer ick was met pijn belaên,
O Heere, siet my aen:
Geneest mijn' ziel', want ick hebb' my mis-gaen,
En tegen U misdaen.
3Sy spreecken alles quaedts van my, die mijn
Party en vyandt zijn.
Sy seggen; Wel wanneer sterft hy, wanneer
Vergaet sijn naem en eer?
En, soo daer yemandt komt, om my te sien,
Hy spreeckt als valsche liên;
Sijn hert gaert onrecht; gaet hy buyten, dan
Maeckt hy daer woorden van.