j. Pause.
4Wy hebben, Heere, sond' begaen,
En onse vaderen misdaen.
Wy handelden verkeerdelijcken;
Godtloosheydt hebben wy gepleegt;
Ons' vaders in Egyptens rijcken
Zijn door Uw' wond'ren niet beweegt.
5De grootheydt van Uw' goedigheydt
En hebben sy niet overleydt,
Maer aen de zee, de schelf-zee, waren
Sy wederspannig; doch de Heer
Verloste haer; om t'openbaren
Syn' Naem, Sijn' mogentheydt en eer.
6Hy scholdt de schelf-zee heel, soo dat
De droogte hare grondt besat;
Hy deed'se wand'len door de gronden,
Gelijckerwijs door een' woestijn.
Hy vrijd' haer van die tegen-stonden,
En vyanden gebleecken zijn.
7Van haters handt en sijn geweldt
Heeft Hy haer los en vry gestelt.
All' hare weêr-partijders smoorden
In 't Meyr; niet eenen bleef'er meer,
En doe geloofden sy Sijn' woorden,
Sy songen Sijnen lof en eer.