Pause.
5Ick boodtschap, Heere, de gerechtigheydt,
In 't midden der vergadering.
Gy weet, dat ick my niet bedwing'.
Maer dat het door mijn' mondt werdt uyt-geseydt.
Uw' vaderlick besorgen
En houd' ick niet verborgen:
Uw' waerheydt spreeck' ick uyt.
Uw' weldaedt, heyl, en trouw,
Zijn, die ick 't volck ontvouw',
't Welck Uwe Kerck besluyt.
6Gy sult Uw' ontfermhertigheydt van my
Niet houden; Heer', mijn toeverlaet;
Laet Uw' weldadigheydt mijn' staet
Behoeden, en Uw' trouw zijn aen mijn' zy.
Want met ontelb're quaden,
Met sond' ben ick beladen;
Soo dat ick niet kon sien.
Mijn' sonden zijn veel meer,
Dan 't hayr mijns hoofts, ô Heer,
Mijn hert ging my ontvliên.
7Toont, dat mijn' vryheydt U behaeglick is;
Haest U tot mijne hulp, ô Godt.
Beschaemt haer all'; maeckt haer tot spot,
Die soecken mijne ziels verderffenis.
Laet haer zijn wech-gedreven,
Laet haer in schande leven,
Die bly' zijn om mijn quaedt.
Verwoest hem tot een loon
Van onbeschaemde hoon,
Die van my spreeckt met smaedt.
8Laet in U vrolick zijn, laet zijn verblijdt,
All' die Uw' Naem beminnen, Heer,
En laet haer seggen; Godes eer
En Naem zy groot gemaeckt, van tijdt, tot tijdt.
Noodtdruftig, en ellendig
Ben ick; maer Godt, bestendig
In goedtheydt, denckt aen my:
Gy helpt my, Heer, gewis,
O mijn' behoudenis;
Vertoeft niet, maeckt my vry.