Skip to content
1656

Davids psalmen

Henrick Bruno

Psalm Lij. WAt roemt gy u doch in het boose Gy man van groot geweldt? Hoe hebt gy soo, ô goddeloose, Uw' roem op 't quaed' gestelt? Des Heeren goedertierenheydt Is all' den dag bereydt.

2Uw' tong denckt maer ellendigheden, En is tot aller tijdt Als 't scheer-mes, 't welck door valschigheden Werckt, en de keel af-snijdt. 't Quaed', leugen, mint gy in 't gemoedt, Meer dan het recht en 't goedt.

3Gy mint, die van verslinding spreecken, En een bedriegers tael. Godt sal u eeuwig oock afbreecken:

Hy sal u t'eenemael Wech-rapen, en u rucken uyt De tent, die u besluyt.

4Met wortel sal Hy u uyt-houwen, Uyt 't levendiger landt. De vrome sal dan sulcks aenschouwen, En vreesen voor Uw' handt. En hy sal lacchen om sijn' val, Wanneer hy seggen sal;

5Siet hem, die niet op Godt en bouwde, Noch Dien tot sterckte had. Maer die sich t'eenemael betrouwde Op sijne groote schat. Hy was versterckt, door schaed' en leedt, 't Welck hy den vromen deed'.

6Maer ick sal wesen vol van eeren,

Een groen' olijfs gelijck, En staen in 't heylig huys des Heeren: Altoos en eeuwiglijck Sal op des Heeren goedigheydt Mijn hopen zijn geleydt.

7In eeuwigheydt sal ick U prijsen, Om dat Gy 't hebt volbracht, En Uwes Namen gunst-bewijsen Sal zijn van my verwacht. Want Uwe Naem is goedt en soet, Voor die Gy gunst aen-doet.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Davids psalmen · Henrick Bruno · Poetry Cove