Skip to content
1656

Davids psalmen

Henrick Bruno

Pause. 4Maeckt wonder Uwe daedt door 't landt, Gy die verlost, die op U bouwen,

Van sulcke die het boose brouwen, En opstaen tegen Uwe handt. Wilt my, barmhertig Godt, bewaren, Gelijck het oogen-appel-swert; Geeft dat ick van Uw' vleugels werd' Bedeckt voor vyandtlick beswaren.

5Voor 't goddelooser aengesicht Die my verwoesten, die my quellen, En my omringen, en haer stellen Om my te dooden met haer schicht. Sy sluyten haer met vettigheden; Haer mondt is vol van hoovaerdy. Sy hebben my omringt, en sy Slaen 't loerend' ooge na beneden.

6Sy alle zijn eens Leeuws gelijck, Eens jongen Leeuws, geneygt tot rooven.

Sy zijn verborgen en verschoven, En sitten in het heymelijck. Staet op; komt voor haer aengesichte; Verdelgt haer; maeckt mijn' ziele vry Van 't godtloos' swaerdt; door 't welcke Gy My oeffent, Heer, in Uw' gerichte.

7Bevrijdt my van der lieden macht, Die van de wereldt zijn, ô Heere, Der welcker deel is 't levens eere, Dien Gy verborgen' schatten bracht. Sy werden sat, met all' den haren, Sy gaen haer schatten-overvloedt, Haer heerlickheydt, en all' haer goedt Voor hare kinderkens bewaren.

8Maer ick sal in gerechtigheydt Sien 't aengesicht van Uw' genaden.

Ick sal my met Uw' beeldt versaden, Als ick den slaep hebb' afgeleydt.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Davids psalmen · Henrick Bruno · Poetry Cove