j. Pause.
4Den Engel stelt sijn' bend',
En legert sich rondtom de geen',
Die in des Heeren vreese treên,
En ruckt haer uyt ellend'.
Smaeckt, merckt het, en aenschouwt,
Dat d' Heere goedt is; en de man
Wel-gelucksalig is, die dan
Op Hem alleen betrouwt.
5Gy heyligen betoont
Dat gy den Heere vreest en eert;
Want hy heeft all' wat hy begeert,
Die in Sijn' vreese woont.
De jonge leeuwe lijdt
Gebreck en honger; maer die Godt
De Heere soeckt, die heeft genot
Van alles goedts altijdt.
6Gy kinderen van my,
Komt hier gesamentlick, en hoort
Uyt my, de leere, door mijn woordt,
Wat 's Heeren vreese zy.
Wie is doch sulcken mensch,
Die sijne lust ten leven heeft,
Die geern een lengt' van dagen leeft,
Om 't goed' te sien na wensch?
7Bewaert uw 'tong van 't quaed';
Siet dat gy geen bedrog en segt;
Maer dat de waerheydt en het recht
Uyt uwe lippen gaet.
Vliedt 't quaed', en doet het goed',
En soeckt de vreed', en jaegt die na:
Met oog en oor slaet Godt het ga,
't Welck 't biddend' vroom hert doet.