Pause.
5Al had Ick honger, Ick en seyd' 't u niet,
Want d'aerd' is Mijn', en 't geen men daer in siet.
Meent gy, dat My het vleesch der stieren voedt,
En denckt gy, dat Ick drinck van bocken-bloedt?
O neen; maer offert danck uw' Godt daer boven.
Betaelt den Hoogsten, 't geen gy gingt beloven.
6Roept tot My in uw' angst; Ick maeck' u vry
En gy sult singen tot een eer van My.
Maer tot den boosen werdt van Godt geseydt,
Wat is 't dat gy Mijn' Wet vertelt, verbreydt?
Wat neemt gy Mijn verbondt in uwe monden;
Dewijl gy haet de straf van uwe sonden?
7Dewijl gy oock Mijn woordt verwerpt, versmaed,
En als gy oock een dief siet, met hem gaet,
En loopt met hem, en zijt hem toegedaen;
En deel hebt met hen, die in on-echt gaen.
Uw' mondt slaet gy in 't quaed', en valsche reden,
En uwe tonge smeedt bedrieglick heden.
8Van broeder spreeckt gy vuyl, en voert quaed' snap;
En segt van 's moeders soon veel achter-klap.
Dit doet gy, en Ick swijg'; daer door meent gy,
Dat Ick geheelick uw's gelijcken zy.
Ick sal u straffen, en uw' sonden tellen,
En sal 't in order u voor oogen stellen.
9Gy Godt-vergeten volck, wilt dit verstaen;
Op dat Ick u niet koom' geheel verslaen,
En niemandt redd' of help'; maer 't all' verteer'.
Die sijn' danck-offer doet, die doet My eer.
Die wel betreedt het padt van doen en leven,
Dien sal Ick Godes heyl doen sien en geven.