j. Pause.
6Om hare wrevel-aerden,
Weêrspannig aen Godts Wet,
Om dat, als van geen' waerden,
Die was van haer verset.
Daerom Hy heeft haer' ziel
Door swarigheydt verslonden;
Sy struyckelden, daer viel
Geen' hulp, van haer gevonden.
7Doch roepende tot Gode,
In hare bangigheydt,
Heeft Hy haer uyt haer noode',
Benaeuwtheydt, angst, geleydt.
Hy brachts' uyt duysternis,
Uyt schaduw' en uyt handen
Van doodts verbintenis,
En Hy brack hare banden.
8Laet haer voor d'Heere prijsen
Sijn' goedertierenheydt;
Sijn wonder-wercks bewijsen
Zy 's menschen kindt geseydt.
Want Hy heeft 't koop're slot
Der deuren afgetrocken;
De grendelen hieuw Godt
In stucken en in brocken.
9De sot, om 't over-treden
Sijns wegs van Godts weg af,
Lijdt, om d'onbillickheden,
Rechtvaerdig plaeg en straf.
Van alle spijs' had 't hert
Een grouwel ingenomen,
Sy waren in haer' smert,
Ten poort des doodts gekomen.
10Doch roepend' tot de Heere,
In hare bangigheydt,
Heeft Hy haer, t'Sijner eere,
Uyt haren angst geleydt.
Hy sond' van Hem Sijn woordt,
En heelde hare qualen,
En rucktese soo voort,
En quam uyt 't graf haer halen.
11Laet haer voor d'Heere prijsen
Sijn' goedertierenheydt;
Sijn wonder-wercks bewijsen
Zy 's menschen kindt geseydt.
Laet haer lof-offerhandt
Op-offeren, en stellen,
En wercken van Sijn' handt
Met een gejuych vertellen.