T. Koph. Xix.
73VAn gantscher hert' en ziel' riep ick U aen;
Verhoort, ô Heere, my; 'k sal na behooren,
Bewaren Uwe Wet, en daer na gaen.
Ick riep tot U, mijn' beê quam tot Uw' ooren;
Verlost my, en ick sal 't getuygeniss'
Van U noch houden, Heer, als van te vooren.
74De morgen-schemering van 't dag-licht is
Verrast door mijns geschreys gemaeckte klachten;
Ick stelde op Uw' woordt mijn' hoop gewis.
Mijn' oogen komen, Heer, de wacht der nachten
Te vooren; om Uw' wil, bevel, en woordt,
Uw' reden, soo 't behoordt, wel te betrachten.
75Na Uwe goedigheydt, ô Heere, hoort
De stemm' van mijn geschrey; doet my herleven,
O Heere, na Uw' recht, en na 't behoort.
Die quade kunsten, en die list bedreven,
Die jagen na my, en genaecken my;
Sy wijcken verr' van 't woordt, door U gegeven.
76Maer Gy, ô Heere, zijt met hulp' na-by,
En seecker is 't voor dien, die op U bouwen,
Dat al, 't geen Gy geboodt, waerachtig zy.
Van oudts hebb' ick van Uw' bevel onthouwen,
Van Uw' getuygeniss'; dat eeuwiglijck
Gy die gegrondet hebt ter goeder trouwen.