Davids psalmen

Pause. 6Ia all' de Machten sullen buygen Voor Godes majesteyt, All' 't Heydens volck sal Hem betuygen Plicht, eer, en dienstbaerheydt. Want Hy sal redden, om sijn smeecken, Die in de nooddruft leeft, Met die is in ellend' gesteecken, En die geen helper heeft.

7Hy sal verschoonen, die vervielen In armoed' en in noodt, Hy sal benauwder menschen zielen Verlossen van de doodt. Hy sal haer' ziel van list bevrijden, Van die geweldt aen-doet.

Voor Hem sal dierbaer zijn haer lijden, En 't gieten van haer bloedt.

8En Hy sal leven, men sal geven 't Goudt Scheba, en men sal Geduerig bidden voor Sijn leven, Hem zeg'nen over al. Is maer een handt vol koorn gekomen Op 't hoog gebergt' in 't landt, De vrucht sal ruysschen als de boomen, Op Libanon geplant.

9Dan sal het volck in vrede bloeyen, Het welck de stadt besluyt; Dan sullen alle burgers groeyen, Gelijck het aerdtsche kruyt. Sijn naem sal zijn in eeuwigheden Soo lang de Son sal staen,

En voort-geplant zijn, en beleden, Van kindt tot kindt voortaen.

10In Hem sal haren zegen wesen Van Gode toegebracht: Van Heydens sal Hy zijn gepresen, En salig zijn geacht. Sy sullen Hem geluckig noemen, En seggen in't gemeen; Wilt Iacobs Godt, de Heere, roemen, Die wond'ren doet alleen.

11De name Sijner heerlickheden Zy eeuwig lof geseydt. Laet werden all' de aerdtsche steden Vol van Sijn' heerlickheydt. Amen, ja Amen.De Gebeden Davids, des Soons Isaï, hebben een eynde.