Bij de geboorte van den jongen prins

[Bij de geboorte van den jongen prins]

Wappert, vlaggen! van de stengen, Brult, kartouwen, baldert luid: Spreekt de vreugde krachtig uit, Gaat de blijmaar overbrengen: Zegt dat anna Nassaus troon Heeft vereeuwigd door een' zoon.

Velden, vloeden, steden, streken! Schalt en schatert, juicht en looft! Spitse torens, heft het hoofd, Laat de vlaggen hooger steken! Wimpels, wappert hemelwaart: Anna heeft een' zoon gebaard!

Kinders, grijzen, maagden, knapen, Komt en naakt van heinde en veer; Knielt bij 't kostbaar wichtje neêr, Dat in 't wiegje ligt te slapen, Maar dat eens, naar God beval, Voor ons allen waken zal.

Juicht en jubelt, Nederlanders! Brengt ontzag en zegengroet! Vaders bloed is willems bloed, Moeders bloed is alexanders: 't Is vereenigd in het wicht, Dat in 't vorstlijk wiegje ligt.

Bruist van blijdschap, Newastroomen! Stad van peter! pronk en bral! Antwoord op den vreugdeschal, Dien u Neerland toe doet komen, Nu uit peters eigen stam Nassaus nakroost oorsprong nam.

Komt in beêvaart aangetreden, Stort uw wenschen, ouders! uit: Wat gij smeekt voor annaas spruit, Is voor eigen kroost gebeden: Want wat God haar kind bereidt, Is uw kindren toegeleid.

Zie, in eerbied diep verzonken, Zie op 't wiegje, Neerland! af: Eenmaal zal de koningsstaf In die zwakke handjes pronken; Eenmaal is dat teeder hoofd Vader willems kroon beloofd.

Teeder wichtje, hoop der ouders, Heul van 't wordend nageslacht! Draag dien last met moed en kracht, Til dat wigt op fiere schouders; Hou die kroon, dien koningsstaf Rein, zoo als ons God die gaf.

Ja, dat zult gij, kroost van Vaders, Groot in deugd en groot in moed! Koningsbloed en keizersbloed Stroomt u niet vergeefs in de aders: Zulke stammen, zaamgepaard, Dragen vruchten, beiden waard.

Zie ons, God! bij 't wiegje zijgen, Zie het aan met vadermin: Neerlands hope rust er in, Laat er Neerlands heil uit stijgen! Neerland roept U knielend aan! God! verhoor een' stillen traan.

21-02-1817.

T.