De eerste Psalm
Die niet en gaet in der Godloosen raet,
Die op den weg der Sondaren niet staet,
En niet en sit by den Spotters onreyne,
Maer dag en nagt heeft in Gods Wet alleyne
Al sijnen lust, jae spreekt daer van eenpaer,
Die mensch is wel gheluckzaligh voorwaer.
2. Hy sal gelijck zijn eenen schonen boom,
Gheplant by eenen klaren water-stroom,
Die sijn vruchten geeft in bequame tijden,
Van welcken geen drooght bladt valt besijden
Soo sal den mensche zaligh zijn bekent,
Met al sijn doen, tot welcken hy hem went:
3. Maer so en ist met den Godloosen niet,
Die als kaf verstroyt werden daer men ‘t siet,
Welk van den wint hier en daer wert gedreven
So sullen sy voor Gods gherichte beven,
En niet bestaen maer haest vergaen beschaemt
Met den vroomen werden sy niet ghenaemt.
4. Godt kent den weg en der vromen gemoet
Hy draegt sorghe voor hen en voor haer goet,
Dies sullen sy wel gheluckzalich wesen,
Maer naedemael dat onse Godt ghepresen:
Op der Godloosen weghen niet en acht,
Sy en haer doen werden tot niet ghebracht.