Den xxxvj. Psalm.
Des boosdoenders wille seer quaet,
Ghetuyght sekerlijck met der daet
Dat hy niet vreest den Heere,
Want hy hem in ‘t boose behaeght,
Welck hy noch hatet noch beklaecht,
Maer spot de vrome seere:
Seer schad’lijck is de Leere sijn,
Vol van Leughen ende fenijn,
En hy laet hem niet leeren,
Des nachts denckt hy niet dan schalckheyt,
Hy wilt blijven in der boosheyt,
En van geen quaet hem keeren.
2. Heer, u goetheyt end’ u woort waer
Tot der Lucht end’ den Hemel klaer,
Hen stercken nae ons wenschen,
U Oordeel vast als een Bergh staet,
U recht diep als een afgront gaet,
Ghy behoedt Vee end’ Menschen,
Hoe groot is u goetheyt eenpaer,
Hen die onder u vleug’len haer
Te begheven ghedincken,
Haer begheert vervult ghy met goet,
End’ aen u wellusten vloet
Voet ghy die datse drincken.
2. In u is des levens Fonteyn,
End/ u klaerheyt gheeft ons alleyn,
Licht end’ verstant om mercken:
Over de herten onbevleckt,
U goedigheyt o Heere sterckt,
Die steeds schijnt in u wercken,
Dat my de Voet des menschen wreet
Niet en vertreedt, end’ my gheen leet
En doe noch sla midts desen,
Hoe de Boose vergaen doch siet
Sy blijven in eeuwigh verdriet,
Sonder verlost te wesen.