De geestelijke goudschaele

Stemme: Van den 130. Psalm Het ongheluck leert mercken, Op Godes krachtigh woort,

Hierom tot sijn verstercken, Bidt ick dat hy hoort, Ghy die ‘t Kruys hebt gheladen:Mat. 20. 38. en 12. v. 64 Christum wilt volghen naer,Mart. 8. 34 Wilt u doch wel beraden,Luce. 9. 21 Met sijne woorden klaer. 2. Soo niet, het sal u rouwen, Dat segh ick u ghewis, Alle druck en benouwen,1 Cor. 7. 26 ‘t Welck buyten Christo is, Dat en mach al niet baten: Hoe seer dat het beswaert, Wilt sulck een Kruysse haten, En lijdt nae Christus aert. 3. Soo wert ghy in u lijden,2 Cor. 1. 5 Ghetroost door sijnen Gheest,2 Cor. 1. 7 Ende sult u verblijden, Vresen voor gheen tempeest, Maer achtent voor ghenade,Mat. 10. 2 Dat ghy om wel doen lijdt,Luce. 13. 4 En dancken vroech en spade,1 Pas. 2. 29 Christum ghebenedijt. 4. De werelt kan niet dancken, Als Godt haer ‘t Kruys op lecht, Maer spiet uyt ‘s Duyvels stancken, Sy lijft, sy vloeckt, sy vecht, Voor dwaesheyt of voor laghen: Acht sy ‘t als yemant lijdt, Gheen Kruysse wilse draghen, ‘t Kruys Christi sy benijdt. 5. Maer een Christen behaghen,Phili. 3. 18 In ‘t Kruysse Christi heeft,Gal. 6. 16 En wilt met Christo waghen,Act. 21. 15 Soo langhe als hy leeft,

Hy weet dat al die lijden: 2 Tim. 2. 31Met Christo hier voorwaer, Met hem sullen verblijden, In eeuwicheyt hier naer. 6. Christus jock dat is soete, Mat. 51. 20Sijn pack en is niet swaer, 1 Ioan. 9. 3Voor die doen rechte boete, Ende hem volghen naer, Gen. 19. 26Maer so wie (ommesiende) Luc. 17. 32Op den wech stille staet Luc. 9. 62Van Christo is hy vliende, En kiest zijn eyghen raet. j. Pause. 7. Den welcken hem doet dolen, Prov. 4. 19Als een dwalende Schaep, Godts Raet is hem verholen, Door sijnder zonden slaep; Die hem verblint sijn ooghen, So dat hy niet en siet, Sap. 5. 7En al sijn neerstyich pooghen, Brenght niet voort dan verdriet. 8. Hy tastet nae den lichte, Deu. 28. 29Maer duysternis ist al, Iob. 5. 24Dat hy door sijn ghesichte, Prov. 4. 19Aenschouwt breet ende smal Esa. 56. 10Gheen vrucht kan hy oorboren, 2 Tet.1. 9Dopor mistroostich torment, Esa. 6. 9Sijn doen is al verloren, Mat. 13. 14Want siende is hy blent. Mat. 4. 129. Sijn hert sal verflouwen, Luc. 8.0Als hy hem wel bedenckt, Ioan. 12. 4Ende beghint t’aenschouwen, Rom. 11. 8Wat eyghen raet voortbrengt

Met druck en met ellende,Act. 28. 27 Draeght hy een sware Kruys, En hy en siet in ‘t eynde, Gheen troost maer swaer konfuysSap. 5 10. Hy vreest ende suchtet, Meerder noot komt hem an, Hy bedet ende duchtet, Siende dat hy niet kan, Wederomme gheraken Op Christus rechten padt, Vreemde ghedachten maken, Hem dickwils moe en mat. 11. Nu dit nu dat hy dincket, Sijn hert is niet gherust, Dies hem den moet ontsincket, Nerghens toe heeft hy lust, Verbijstert zijn sijn sinnen, Hy vint hem heel ontstelt, Van buyten en van binnen, Soo is hy seer ghequelt. 12. Tot dat hem wil ontfermen, Ende ghenadich zijn, Aenhoorende sijn kermen, Die ware Medecijn,Mat. 9.12. Christus Iesus alleyne: Daer toe zijnde bequaem, Tot troosten in ‘t ghemeyne, Die aenroepen sijn NaemRom. 10. 13 ij. Pause. 13. En dat hy hem wil gheven, Daer toe sijn Trooster soet,Ioan. 14. 6 Om bidden voor sijn sneven, Segghende met ootmoet,

Vergheeft hem Abba Vader: Door Christum dijn lief kindt, Sijn zonden allegader, 2 Ioa. 1. 4Troost hy dan weder vint. 14. End’ hy begint te aen-beden. Den Naem Christi oprecht, Sijn hert is wel te vreden Bereyt als een goet knecht, 2 Cor. 5. 9Om alleyn te behaghen: Christum in vreucht, in noot, Ende sijn Kruys te draghen, Act. 21. 15Vrymoedigh tot der doodt. 15. Druck en noot hem begheven, Vreucht en troost komt hem by, Tot sterven oft tot leven, Staet hem sijn herte vry, Hy weet dat al die sterven: 2 Ti 1. 12De doot sonder beswijck, Rom. 8. 17Met Christo oock be-erven, Sullen sijn eeuwigh rijck. 16. Sijn hert’ dat is vol vreuchden, Phil. 1. 21Sterven is hem ghewin, Bereyt is hy tot deuchden, Phil. 3. 8Met eenen blijden sin, Voor dreck ende voor schade: Acht hy al ‘s werelts goet, Met Godt gaet hy te rade, Psal. 1. 4’t Gheluckt al wat hy doet. 17. Nu gheeff ick elck te rechten, Wie ‘t swaertste Kruysse draeght, De werelt oft Gods knechten, Oft die afwijckt vertsaecht: En om eenige saecken, Op den weg omme siet,

Die ‘t lijden al moet smaecken, Die weet ‘t beste bediet.