Stemme: Als ‘t begint. Broeders, vrienden ghenerale En laet doch u sinnen niet Wijcken van het princepale Om yet, dat ghy hoort oft siet: Maer wilt blijven, om beklijven, Ioa. 25: 7.By den Heer, ende sijn woort, Tot den ende, met de bende Mat. 10: 13.Die den Heere, toebehoort: Gal. 5: 21.Dat u wandelinghe vry, 2 Pet. 3: 13.’t Euangeli weerdigh zy. 2. Wilt in ‘t hert altijt logieren 1 Pet. 1. 23.’t Onverganckelijcke zaet,
Soo sult ghy van zonden vieren, Draghen haet, tot alle quaet, Laet u sinnen, oock van binnen Blijven in ‘t voor nemen goet, Godt sal stercken, mede wercken, En vertroosten u ghemoet,1 Pet.1.5 Dat ghy vreuchtbaer wesen sult Van gherechticheyt vervult. 3. Maer en wilt u niet fundeeren Op het vleesch, want ‘t is maer hoy,Iacob 1: 10. Sijn gloey, sijn domineeren Haest vergaet, als ‘t Bloemkens moy, En de Werelt, schoon bepeerelt, Wie haer volght en beter weet, ‘t Sal ten laesten, hen ten quaetsten2 Ioa. 2: 16. Vergaen, ende weesen leet, Als den loon der zonden koomt,Rom. 6. 2. En de Werelt wort verdoemt. 4. Voor de Rechter-stoel des Heeren2 Cor. 5. 10. En sal geen excuse zijn, Want sijn woort heeft hy doen leerenMat. 28. 19. Over al de Werelt fijn,Mar. 16. 19. Sijn Dienaren // doen verklaren Boete, tot verghevenis,Ac. 2. 38. Want Oordeelen, den gheheelen Aert-bodem sal hy ghewis:Act. 17. 32. Daerom heeft hy hier in ‘t pleyn Doen waerschouwen groot en kleyn. 5. Want hy sal een yeghelijcken Nae sijn wercken gheven loon,2 Cor. 5. 30. ‘t Zy den Armen oft den Rijcken,Rom. 14. 10. Niet aensien eenich persoon,2 Pet. 1. 17. Hy sal gheven, ‘t eeuwigh leven Al die goet hebben ghedaen,Mat. 25. 3.
Ioa. 5. 28.Doen de boose // Goddelose, Mar. 9. 47.In d’eeuwighe pijne gaen, Daer haer worm niet en sterft, Noch haer vyer niet en bederft. 6. Een groot onderscheyt, o vrienden Sal dan zijn te mercken wel, Sap. 5. 1.Tusschen die den Heere dienden, En die hem waren rebel: Dus slaet gade // Godts ghenade, Heb. 12. 15.Versuymt niet de zaligheyt: Die Godt jone // Door den Sone, Ons uyt liberaligheyt: Ioan. 10. 9.Want om in ‘t leven te gaen, Is ‘t Christus, de deur ontdaen.
Cookies on Poetry Cove