Stemme: Psalm 31. Ick stel op u, &c O Ghy die in Godt zijt ghebooren: Draeght oock sijn wapens mee, Liefd’ vriendlijckheyt en vree: En kleedt u als sijn uyt-verkooren, Met oodmoedt en mee-lijden: Niet in de pracht van zijden. 2. Aen ‘t uyterlijck ist niet gheleghen, ‘t Uyt-wendigh is maer schijn. Godt wil in ‘ herte zijn: Indien ghy hebt van Godt verkreghen, Sijn zeghen en weldaden, Danckt hem voor zijn ghenaden. 3. Verdraeght een ander sijn ghebreecken, En ‘t geen u wert misdaen: Als Christ is voor ghegaen: Wilt niemants quaet met quaden wreeken, Treckt aen der liefden zeden, En haer volkomentheden. 4. Godts woort laet rijklijk in u woonen, Vol wijsheyt en vol deught, Want dits een groote vreught: Hy sal dit goet in u bekroonen, Dus leert en sticht malkanderen, Ghy sit of gaet te wandren. 5. Singht in u herte Gode Psalmen, Lof-zanghen soet van toon, Der deughden hooghste Kroon: Met Liedekens van soete galmen,
En wilt met heldre keelen, Van Gods ghenade queelen. 6. Al wat ghy doet in woordt of wercken, Doet sulcx in Christi naem: Godt en den Vader t’saem: Dan suldy sijne goedheyt mercken. Dus danckt door hem den Vader, Want Godt is niemant nader.
Cookies on Poetry Cove