De geestelijke goudschaele

Stemme: Van den 42. Psalm Als wy ons te samen voeghen, Daermen spreeckt van ‘s Heeren woort, Sal ‘t vergaren hem ghenoeghen, ‘t Moet gheschieden soo ‘t behoort, Niet uyt Oud’ ghewoont’, maer om ‘t Heyligh Euangelom, Rom. 1. 16Dat tot zalicheyt is krachtich Alsmen Godts woort hoort aendachtich. 2. Om daer nae leven ter deghen, So ons herte zy bereyt, Tren. 1. 40Ondertastend’ onse weghen, Oft wy die hebben gheleyt, Nae Gods woort en will’: des neen Gheneycht ‘t quaet et te scheen Met opset, nae ‘t woordt des Heeren Ons voort aen te reguleeren. 3Sap. 2. 25Want Gods gheest in boose zielen, Noch in ‘t lijf sond’ onderdaen, Niet en komt: maer sal vernielen Die quaet doen: dus laet voortaen 2. Pet. 2. 3Aflegghend’ onreynicheyt t’Samen met alle boosheyt, En ootmoedich met verlanghen Iac. 1. 21’t Woort tot zalicheyt ontfanghen. 4. 1 Phil. 2. 7Salich wort men uyt ghenade Door ‘t gheloof, antwoort devijn, Als men hoort vroech ofte spade, Rom. 2. 11En bewaert in ‘t herte zijn,

1 Petr. 23Datter nieuw gheboorte uytrijst, Eph. 4. 24Nae Gods beelt so schrift uytwijst, Col. 3.10Met Christo gheestelijck verresen, Rom. 6. 44In een nieuw Godsalich wesen. 5. Soeckende (door betrouwen, 4. Es. 7. 6Op ‘t woort Gods) een Stadt playsant Voller goeden, om t’aenschouwen Noyt so schoon in eenich landt, Hel. 11. 10Welcxk bouw-Meester ghe-eert God is, die sijn kinders leert, Mat. 16. 24Hem nae volghen, haer versaken, Col. 3. 2Hemels, en niet aertsch te smaken. 6. En op dats geests nieuw gheboorte Eph. 4. 13Tot een man op-wasse doch, In Christi outheydts behoorte 1 Pet. 2. 2Laet ons (als jonck Kint het soch Begheerich is, t’alder stont) Tit. 2. 2In ‘t gheloof vast en ghesont, Nae de suyver melck oock dorsten Can. 4. 10Die daer vloeyt uyt Syons borsten. Pause. 7. Deut. 2. 9. Mat. 4. 4Want de mensch leeft by den Broode Alleen niet, houdt dat ghewis Maer by ‘t woort Gods, ons van noode Ioa. 6. 65’t Welck oock gheest en leven is, Ps. 19. 15. en 119. 103Soeter dan honich: Gods wet David heeft ghesmaeckt veel bet: Och of wy oock van ghelijcken, Ons begheert’ soo deden blijcken. 8. Meer Gods wet had hy in waerden. Ps. 119. 72Dan veel duysent stucken goudt, ‘t Was sijn vrucht sijn troost op aerden In sijn lijden menichfout,

Ps. 119. 97Nacht en dach sprack hy daer van Prees oock zalich sulcken man, Die ‘s Heeren wet soo gheluste En van zonden altijt ruste. 9. 1 Pet. 1. 25’t Woort Gods dat eeuwig sal blijven, Heb. 4. 21En oyt krachtich is gheweest, Kan de zonden wel verdrijven, Van hem die den Heere vreest, Door ‘t Gheloof der woorden Gods Ie. 23. 29Die als hamer de Steen-Rots Brekende, ‘t hert’ doen vervaren Voor de straffe der zondaren. 10. Heb. 3. 13Nu op dat ‘t hert’ niet versteene, Door ‘t besdroch der zonden quaet En wy nae bevrijt van weene Moghen zijn ‘t Goddelijck zaet Mat. 13. 23. Heb. 6. 7In ons hert diep zy gheplant, Als in een goet vruchtbaer lant, Dat in drinckt des Heeren reghen En daer door verkrijght den zeghen. 11. Hierom vrienden onverlaten He. 10. 25By komst en ‘t vermanen dient Want de Heer dat t’onser baten In-ghestelt heeft: ende wy sient, Soo men daer in niet verstijft. Dat Gods liefde onbeklijft, Ge. 8. 21By den mensch quaet van natuyren Diet behoeft, schier alle uyren. 12. Vermanen te meer wy moeten Heb. 10. 25Elck-ander, want ‘s Heeren dach Ghenaeckt, en den tijdt der boeten Dan voor by: nu noch elck mach Waer nemen in tijdts, so hy Van des Heeren straffe vry

Gaen wil, en niet zijn bevonden, Ap. 22. 25Buyten by Toovenaers Honden. 13. Hooren wy Gods stemme heden Heb. 3. 15’t Gert dan en verharde niet Noch (soo d’Isralijten deden) Van Gods woort hebben verdriet, Num. 21.6Maer veel meer elck een bewijs, ‘s Gheests begheert’ tot zielen spijs, Op dat God ons hert verstandich, En in liefde maeckte brandich. 14. Mat. 22. 5. 6Honghrich den Heere bidden Altoos laet ons om dit broodt, Ma. 18. 20En dat hy hier in het midden Zy: vervullend’ onsen noodt, Baten salt, soo wy oprecht, Eens zijn, want ‘t is toe-ghesecht, Mat. 7. 7Roept en bidt, u wert ghegheven Ioa. 6. 9’t Hemels broot om eeuwich leven.