De geestelijke goudschaele

Den Lxviij.Psalm. Stemme: Van den xxxvj. Psalm Staet op, Heer, toont u onvertsaeght, So werden verstroyt end’ verjaeght Seer haest al u vyanden, Die Godt altijdt hebben ghehaet Sullen voor hem met schand’ en smaet Vlieden in allen landen: Ons Godt niet een verdrijven sal, Sijner Vyanden ‘t gantsch ghetal, Iae als roock doen verswinden, Ghelijck dat Was smelt voor dat vyer, Sal hy alle godtloosen hier Verteeren end’ verslinden. 2. Doch sullen de vromen verblijdt, Heer, uwen naem singhen altijdt, End’ haer in u verblijden: Sy werden van herten verheught, End’ sullen voor Godt maken vreught, Iuychende t’allen tijden. Singht nu vrolijck, end’ looft den Heer, Verbreydt met vreught zijnes naems eer, Prijst zijn heerlijckheyt t’same, Die op de wolcken vlieght end’ vaer, End’ een Heer is seer wijt vermaert, Eeuwigh Godt is sijn Name.

3. Verblijdt u in Godt met ootmoet, Hy is der Weesen Vader goet, En een Beschermer krachtigh. Der Weduwen in bolligheyt, In den Tempel vol heyligheyt, Heeft hy sijn woonst eendrachtigh. Hy is die den eensaemen geest, Een huys dat vol van Kind’ren leeft, Nae haer langh-willigh wachten. De ghevanghen hy ontslaet, End’ verstrickt de boos daders quaet: Iae laets’ in ‘t Landt versmachten. j. Pause. 4. Als ghy u volck, Heer, hebt geleyt, End’ ginght voor hen wijdt ende breyt In de groote Woestijne: Doen beefde dat aertrijck met een, De Hemelen druypten ghemeen, Heer voor uwen aenschijne. Oock desen Bergh Sina so groot, Voor u aenschijn o Heer verschoot Godt Israels ghepresen: Ghy hebt ons den Reghen vruchtbaer Ghegeven, end’ ghetroost daer naer, U erfdeel uyt-ghelesen. 5. Ghy verquickt u volck goedertier: End’ maeckt dat een yegelijck dier Daer woont sonder verderven, Uwen Kind’ren deelt ghy u goet, In Kruys geeft ghy hen goeden moet, Sonder troost sy niet sterven. Ghy hebt nae uwe goedigheyt, Den reynen Iongh-vrouwen bereyt,

Een oorsaeck, so ‘t mach blijcken, Om te singhen in ‘t gantsche Landt, Als onse Vyanden met schandt, Velt-vluchtigh moeten wijcken. 6. De Koninghen seer groot geacht Zijn haestelijck met al haer macht Ghevloden, so wy weten: Godts Huys-ghenooten hebben stil, ‘t Goet deses volckx nae haren wil, Ghedeelt, end’ uyt-ghemeten. Al is’t dat ghy die algemeyn Godts volck zijt uyt ghenaet alleyn, Hier voormaels hebt gheleken, Den ghenen die daer sitten hart Tusschen ketels als kolen swart, In oneeren versteken. 7. Nochtans als ghy sult trecken uyt In ‘t Veldt met Basuynen gheluyt, Ghy wert schooner in d’Ooghen, Als der Duyven Vleughelen kleyn Zijnde met Gout end’ Silver reyn Verciert end’ overtoghen. Als ons Godt door ‘t Landt henen gingh, Ende de Koninghen aenvingh Te roepen uyt haer woone, So wiert dat Landt reyn, wit en klaer, Ghelijck de Sneeu is voor en naer, Op Salmon den Bergh schoone. ij. Pause. 8. Godts Bergh die is seer wonderbaer, Ghelijck Basan den Bergh voorwaer Staet hy hoogh onbesweken. Wat is dat ghy Berghen rebel,

Met al uwen Steen-rotzen fel Godts Bergh soeckt te versteken? Godt heeft desen Bergh breet en wijt, Verkooren tot sijn woonst’ altijd Nae sijn goetheyt ghepresen, Daer hy eeuwigh van nu voortaen: Sal woonen sonder te vergaen, Dit sal sijn ruste wesen. 9. Veel Duysent Engelen seer schoon, Dienen den Heer voor sijnen Throon, End’ zijn oock sijn Heyr-krachten: Door hen doet hy seer groot ghewelt, So hy tot Sina heeft in ‘t Velt, Voormaels ghethoont met machten. O Heer ghy zijt ghevaren op, Brekende der Vyanden kop, Nemende die ghevanghen: Ghy hebt heerlijke gaven fijn, Ons die verstroyt hier en daer zijn, Rijck’lijck laten ontfanghen. 10. Ghy hebt u Vyanden verjaeght Om by u Volckseer onvertsaeght, Te woonen vroegh en spade. Ghelooft zy Godt, die ons met een Onderhoudt, end’ zeghent ghemeen Door sijn kracht ende ghenade. Godt de Heer is ons zaligheyt: Hy toont ons sijn goet-jonstigheyt Door verlossinghen machtigh. Het is Godt die sijn Volck vry stelt, End’ maeckt dat het blijft onghequelt Van ‘s doodts ghewelt seer krachtigh.

iij Pause. 11. Het is Godt die in stucken breeckt Den kop, jae in den gront versteeckt ‘t Ghetal onser Vyanden. Hy sal gantsch breken end’ verslaen Dat Hooft der gener die voortgaen In haer zonden end’ schanden. Godt spreeckt, mijn uyt-verkoren al, Uyt Basan ick verlossen sal, Die nu is seer hooghmoedigh. Ick wilse fray ende ghesont, Uyt des Meyrs alderdiepsten gront, Trecken met mijn handt goedigh. 12. Ghy sult dan baden uwen voet In al uwer Vyanden bloet, Die ghy slaen sult en jaghen: Daer sal lecken een yder hondt ‘t Bloet uwer haters, die ghewont Sullen zijn, end’ verslaghen. Men sagh daer, O mijn Godt en Heer, Op breken end’ voor gaen met eer, D’Arck des verbonds ghepresen: De Sanghers voor haer heenen gaen, End’ de Speel-lieden volghen aen, Met ghesangh uyt-ghelesen. 13. De jonge Maeghden loven t’saem, Met ghesangh, daer des Heeren naem, Met haer Trommelen reyne, End’ seggen: O ghy Israel, Looft den Heer met ghesangh en spel, Onder u in ‘t ghemeyne. Daer is Ben Iamin die nu heeft Groote macht, om dat ghy hem gheeft

Te heerschen over velen: Iuda, Zabulon, Nephtali, Met haer Vorsten zijn komen in, Vrolijck voor u te spelen. iiij. Pause. 14. Israel, Godt geeft u dat ghy Sijn Koninghrijck aenschouwet vry, Hy regeert al u wercken: Wilt doch Heer, ghy die ons bemint, ‘t Werck dat ghy nu in ons begint, Volvoeren end’ ons stercken. Om uwes Tempels wil o Heer, Sullen u de Koninghen eer Bewijsen met off’randen: Dies wilt met kracht over al snel, De boose met haer wapen fel, t’Samen brengen ter schanden. 15. Wilt de wreede Stieren verdoen, End’ jaghen de Volckeren koen, End’ haer heyrkrachten dwinghen, Heer brenght de stoute tot ootmoet, Op datse u vallen te voet, End’ u tribuyt toebringhen. De Heeren Egypti seer rijck, Ende de Mooren al ghelijck, Met toe-ghevouwen handen, Sullen hen begheven al t’saem. Tot u, end’ prijsen uwen naem, End’ loven met verstanden. 16. Prijst dien Godt, die hoogher gewis Op-vaert, dan selfs den Hemel is, Die hy ghemaeckt heeft reyne. Hy is ‘t die dat Donderen maeckt,

Daer van den Hemel beeft en kraeckt, Door zijn sterckheyt alleyne. Sijn almachtigheyt doch bekent, Sijn heerlijckheyt schijnt sonder ent, In ‘t Lant Israels binnen: Hy is alsins die blijcken doet, Sijn groote kracht in overvloet, Die niet is om verwinnen. 17. Ghy zijt, o Heer, seer wonderbaer, In al die plaetsen daer ghy klaer U heerlijckheyt toont krachtigh: Israels toe-verlaet ghy sijt, End’ uwes volckx kracht, dies altijdt Looftmen u, Heer, almachtigh.