De seste Psalm Wilt my niet straffen Heere, Die misdaen, hebb’ so seere, In eenen grammen sin, In uwen Throon vervaerlijck, Kastijt my niet soo swaerlijck Als ick wel weerdigh ben. 2. Maer wilt u, Heer, ontfarmen, End’ over my erbarmen, Ick ben seer swack altijdt, Wilt my ghesontheyt gheven, Want mijn Ziel end’ lijf beven In desen mijnen strijt. 3. Mijn geeft hem oock onstellet, Swaert verschricken my quellet,
Vreese maeckt my onvro; O Heere hoogh ghepresen Hoe langhe sal ‘t noch wesen Dat ick moet blijven so? 4. Ach! wilt u tot my keeren, Wilt oock van my noch weeren Dees benautheyt niet kleyn, Seer groot zijn mijn misdaden, Maer u louter ghenaden Maeckt my Heer, daer van reyn. 5. Want in de Doodt seer wreede, Wie is ‘t die daer verbreede U lof end’ eer bequaem? Niemant sal in der Hellen Uwen prijs schoon vertellen, Noch dancken uwen naem. 6. Ick ben moed’ end’ verslaghen, Van gantsch den nacht te klaghen: Ick doe swemmen voorwaer, Mijn bedde met mijn weenen, End’ mijn legher met eenen In mijn Tranen eenpaer. 7. Mijn ghedaente met allen Is nu, Heer, gantsch vervallen, Door gheduyrich gheklach: Om dat aen allen zijden, Mijn Vyanden verblijden, Voor my met groot ghelach. 8. Ghy boose wilt nu wijcken, Ghy wreede desghelijcken Vertreckt nu haest van hier: Godt heeft mijn truyrich klaghen, Nae sijn goet welbehaghen Verhoort seer goedertier.
9. Godt en wilt niet verachten Mijn Ghebedt, noch mijn klachten, Maer hoort my t’sijner eer: Mijn beden hem beweghen, Ick heb van hem verkreghen Mijn begheerten, end’ meer. 10. Daerom zijn nu met schanden Beswaert al mijn Vyanden? Verbaest zijn sy ghewis: Te rugg’ moeten sy keeren Met schaemten en oneeren, Want my Godt soo goet is.
Cookies on Poetry Cove