Op die wijse vant Liedeken van Munster. Adam was een verloren man Groot leet heeft hy ons gedaen an Dat wy allen berapen Verloren heeft hy sijn edelheyt Daer hy in was ghechapen. Met Adams vleesch ben ick ghequelt Alle mijn nature is my ontstelt Adam ghy doet my steruen, Ghy quelt mijnen gheest al totter doot Mijn siel wilt ghy bederuen. Die werelt compt met grooten gedrange Mijn boose natuere maeket my so banghe Die vyant wacht opt ramen Oft hy die vre gheraken conde Dat hy my mochte beschamen. Keert weder keert weder o edel siel Ghy hebt verloren dat schoonste prieel Den Hemel met allen sijn losten Ghy en compter waerlijck nemmermeer Het sal v moeten costen. Het sal v costen vleesch ende bloet root Al waer fijn van goude die werelt groot Ghy soudtse moeten deruen Ende slaen den sondighen Adam doot Oft ghy moet immers steruen. Daer voor is Christus leuen goet
Het gheeft der sielen eenen goeden moet Hy is voor ons ghestoruen Den eewighen doot maect hy te niet Die helle heeft hy bedoruen. Door Godts woort comt ons veel deucht Ende naer die siele teucht en vreucht Men vindt claer beschreuen Wie met die wercken in Godt ghelooft Die heeft dat eewich leuen. Sijt ghy dan een Kersten man Soo neempt een Kersten leuen an Weest vroom ende onuerslaghen Sijn iock is soet, sijn laest is licht Hy wilt ons helpen draghen, Weest vrolijck in uwen wederspoet Daer toe doet allen uwen vyanden goet Doet vruchten in uwen daghen Ende staet uwen armen broeder by Soo sult ghy Godt behaghen. Aldus heeft ons Christus voor ghedaen Condt ghy de schriftuere wel verstaen In woorden ende oock in leuen Soo siet Christus lustich exempel aen Het en sal v niet begeuen. Gheeft Godt onse Heere eenen lof jent Dat hy de waerheyt ons maeckt bekent Door sijn gheest van bouen Verleent daer toe oock sijn Kinders playsant Dat sy hem eewich louen. Prince wilt Godt dienen soot behoort En gaet altijts in duechden voort Ende wilt v daer toe keeren, Wat ghy uwen euen naesten doetg Dat doet ghy onsen Heere.
Cookies on Poetry Cove