Skip to content
1590

Het oudt Huysken van Bethleem

Hendrik Coster

Op die selue vvijse. Noch heb ick een traech Eselkijn Dat valt my suer om temmen Dat is dat arme lichaem mijn Hoe geerne soudic hem stremmen. Hy levert my so menighen strijdt

Hy maket my so suere O Heere Gopdt des gheclaghet sijt Helpt my mijn Eselken vuere. Ick wil gaen temmen dat Eselken mijn En houden hem onder die roede Dan sal hy my ghehoorsaem sijn Al doet hijt al so noode. Tot eten es hy wel bereet Noode wilt hy sober wesen Wanneer hem iemandt yet misseet Daer strijdt hy teghen met desen. Wanneer hy de vol cribbe heeft voor Dan is hy also blijde Hy gaet so noode wt sijn spoor Ghewelt so moet hy lijden. Sauondts als hy sal slapen gaen Men derffen daer niet toe drijuen Maer smorghens als hy op sal staen Dan wilt hy langher blijuen. Wanneer hy doch dus weeldich wert Dan en doet hy niet dan claghen Der minnen jock is hem te hert Noode wilt hy jet verdraghen. Och woude hier mijn Eselken fel, Een weynich onghemax lijden Al op den berch van Israel Daer soude hy namaels weyden. Daer sijn die weyden also soet En also goet van smaken Daer soude hem mijn eselken goet Och also wel vermaken. Die rieuierkens sijn daer also claer Die daer onder die berghen vlieten Daer suldy af drincken / eselken, maer

En laetet v hier niet verdrieten. Die dit liet eerst ghesonghen heeft Sy was seer cout van minnen Sy slaet haer ezelken dat hy beeft, Maer en laet haer nayen noch spinnen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Het oudt Huysken van Bethleem · Hendrik Coster · Poetry Cove