Op die wijse Christe qui lux es & dies. Heft op mijn cruys wel soete bruijt Volcht my, en gaet v seluen wt Want ick ghedraghen heb voor dy Hebdy my lief soo volcht na my. O Iesus mijn alderliefste Heer Ick ben noch ionck en daer toe teer Ick heb v lief dats immer waer Maer tcruys te draghen, valt my swaer. Meendy altijt in die roosen te winden Ghy moet noch hier eerst die doornen winden Siet aen c cruijs, en oock het mijn Hoe ongelijck sy beyde sijn. Die schrifture ons wel bedicht Dijn iock is soet, dijn last is licht Hoe valdy my dus anxtelijck hert Die Mijn alderliefste bruydegom wert. Onghewoonte beswaert den moet Heft op het sal noch worden soet Myn cruys is eenen dieren pant Dat ickt nueant dan mijn vrinden en gant Dit cruyce my seer qualijck past My grouwelt voor den grooten last Ick sorg ick en sals niet moghen herden O Heer wat sal my noch ghewerden. Ick ben swaer maer seer suyuerlijck Ick ben suer, maer alte minnelijck Ick gheue arbeyt en daer toe rast
Betrout op my so srady vast. O Heere oft immers wesen mach Des Cruyce naem ick gheerne verdrach Maer wilt ghijt hebben, en moetet sijn Vwen wille gheschiede, en niet den mijn. Ten Hemel en leet maer eenen wech Dat is alleen des cruycen wech Al v weluaert aet cruyce staet Dus siet wat wech dat ghy ingaet. Soude ick dijn hey, dijn rijck verliesen Dry hondert cruycen sijn lieuer te kiesen O Heer gheeft macht ende lijdtsaemheyt Ende cruyst my t’sy my lief ofte leyt.
Cookies on Poetry Cove