op die wijse. Quem nunc virgo Laet ons met herten sinnen Louen die wy beminnen Met vreuchden op desen tijdt Die Coninck is des werelts wijt
Laet ons hem wieghen Laet ons hem wieghen Wieghen wieghen wieghen. Een Soon is ons ghegheuen Als wy waren verloren En om ons sondich leuen Is ons een Kindt gheboren Laet. Sijn hoofdeken teer en cleyn Is ghevuest bouen maten schoon Als int claer gout ghesuyuert reyn Hy die daer is der deuchden loon. Laet. Sijn oochskens lichten alte wel Claerder dan die Sonne oft Maen Welck schijnen bouen maten snel, Hy wilde voor ons sijn ontfaen Laet. Sijn Mondeken met poosen Bloset seer lieflijck en root Als die Prouencie Roosen Daer hy met suycht de borstkens bloot. Laet. Tot ons oock sijns herten gront Brandt wt een liefde groot Om ons te helpen tallen stont Wt der sielen grooten noot. Laet. Sijn armkens staen op seer soet Om ons tontfaen en bewaren Als een Clock-hin met haer Vleughels doet Om haer Kiecxkens te vergaren. Laet. Sijn Voetkens sijn ghereet te gaen Al tot ons salichmakinghe Als een vriendt, om ons vyandt te slaen En dooden ons verdoeminghe. Laet. Welck werck des salicheden Hy sal wercken met sijn bloet Als een Pellikaen besneden
Tot het leuen sijn joncxkens doet. Laet. Noyt gheen liefde so groot En is door eenich mensch gheschiet Tot Godt, oft tot s’vrienden noot Tsy in perickel oft verdriet. Laet. Gaet naer Bethleem terstont Om hem te groeten wilt vlieghen En te cussen aen sijnen mondt En wt herten te wieghen. Laet. Want als hy was gheboren Heeft om ons allen gheschreyt Om dat wy waren verloren En tot die boosheyt gheleyt. Laet. Singt, wiecht, paeyt hem int ghemeene Wiecht ende segt, Kindeken sus, Weet toch niet laet my weene Swijcht toch Kindeken Iesus. Laet. Looft dan o siele hierom Gheeft nv lof en prijs en eer Vwen gheboren bruygom Want hy is Godt ende Heer. Laet.
Cookies on Poetry Cove