Op de vvijse vande Babiloensche hoere. Ghy die daer sijt vande nieuwe gesinden Laet dalen uwen rigoreusen moet Waert dat ghy oprecht Christus beminden Ghy en sout niet soecken ons Priesters bloet Noch oock dat rijcke Cloosters goet, suyt noort Landen en steden daert eens was goet Daer hebdy ghebrocht twist ende discoort. Ghy wilt dat wy v valscheyt sullen gheloouen Ghy voorloopers van Antekest Met leughenen meynt ghy ons te verdoouen Maer het oude geloof is d’alderbest Dwelc ons d’Apostelen suyt en west, dit is het slot Hebben gheleert, en maeckt gheen mollest Daer en is maer een gheloof en een Godt. Ghy Craeyt altijt opde roomsche Kercke Maer ghy en sultse ons niet verleen Op Christus woorden gaen wy te wercke
Daer hy seyt, Petre ghy sijt den steen Daer op ick timmeren sal mijn, Kerck Die helsche poorte en salder niet teghen, neen Met alle haere macht hoe boos hoe sterck Ghy segt die Kercke die is muisibel Hier opder aerden ons onbekent Contrarie blijckt het welck is horibel Ghy kent ons Kercken nv wel present Die ghy aendoet so grooten torment, dit is claer ghy veracht ons Priesters, ons autaren schent Dwelck Godt eens wreken sal int openbaer. Al opden stoel van Moyses seer crachtich So sietmen die schrift geleerden seer snel Wat dat sy v leeren dat is warachtich Doet na haer woorden soo doedy wel Maer sijnse quaet oft sijnse rebel, alsulcx vliet Doet na haer woorden, het is Gods beuel Maer doense quaet en volghet niet. Die Kercke die is het fondament puere Soo Pauwels seyt het is ons confoort Ende die vasticheyt van die schrifture Al van ons Catholijcke aenhoort Wie na de Kercke niet en hoort voordaen Die suldy houden het is Christus woort Voor een heyden oft een Publicaen Ghy schimpt met ons dat wy velden maecken. En heet ons te sijn een afgodist Dat wu door velden onsen Godt versaecken Aen houten, beenen, steenen: voorwaer ghy mist Wy aenbidden alleen Iesum Christ reael Die aenden cruyce om onsen twist Aen nam de doot seer liberael. Ghy segt waerom so souden wy vasten Want Christus en heeft ons dit niet belast
Maer laetse vasten die herde gasten Die inder Kercke vast, staen by een ghetast Heeft Christus oock self met ghevast dit belijdt Maer ghy sijt ws selfs wellust ghepast Als ghy v vleesch oock niet en castijdt. V Predicanten sijn van vremden hare Sy spreken al dattet vleesch mede gaet So doruen wel preken int openbaere Dat Kercken roouen en is gheen quaet Maer anders daer geschreuen staet, diet wel besiet Wie stelt, seet Christus, mijn woorden wel vaet In mijn rijck en sal hy commen niet Ghy segt laet ons nv gherustich leuen Want Christus heuet al voldaen Maer inde wet staet anders gheschreuen Wilt ghy al in mijn rijcke gaen Onderhout mijn geboden ghy sult ontfangen groot loon Wie mijn heboden sulen versmaen Die sal ick namaels eewelijck dooen Ist Godt alleen die vergheeft de sonden Waerom gaen wy totten Priester eerst? Om dat hy van Christus is ghesonden Die daer seyt ontfangt mijnen Gheest Wiens sonden dat ghy minst ende meest vergeeft Die sijn vergeuen dus niet en vreest Maer wacht v dat ghy in sonden niet en leeft Ghy die daer hanteren wilt die schrifturen Ick vermane v lieden cleyn ende groot En wiltse niet te diepe rueren Want voorwaer die letteren slaen doot En hout v aen die Kercke vast van Christus fijn En keert v tot Christus vijf wonden root Hy sal v haest ghenadich sijn Ghy segt waerom gaet ghy lichten ontsteken
Wat hevet al te bedien Sy hebben monden en connen niet sprecken Sy hebben ooghen en connen niet sien Maer het is den boeck der leecke seer bequaem Waer door moghen mercken die slechte lien Wat sy alle leden om Christus naem. Ghy segt waerom sreckt ghy v ghebekens Voor santen en santinnen schoon Verlaet Godt ende gaet tot die lekens. Wy en doens niet om eenighen loon Maer seggen sant o heylich patroon verstaet Bidt voor ons Christus de Heere jdoon Hy ist alleen die loont goet en quaet. Ghy segt, God ist alleen die weet mijn secreten En gheenen Enghel dan Godt alleen Hoe cunnen sy dan (segghet my) gheweten. Als ick my keere tot Christus reen Maecken sy vruecht al int ghemeen seer coen Meer dan negenentnegentich groot en cleen Die gheen penitentie en hebben van doen
Cookies on Poetry Cove